vrijdag 10 november 2017

November
De voorbije maand was erg druk. Met een tussenstop in Vlaanderen, reisden we naar Sint-Petersburg. Het is eens wat anders. Lekker wat cultuur opsnuiven en op ontdekking gaan in deze wondermooie stad...
Ondertussen vliegt de tijd. Ons 'lui lekker leventje' bevalt ons wel, maar de komst van Elisabeth zorgde toch voor een fijne afwisseling. Het was weer genieten, samen het eiland verkennen, gaan zwemmen, wijnhuizen bezoeken, shoppen en terrasjes doen.
Volgende week komt er weer bezoek, gezellig!
Daarna begint het aftellen voor onze terugvlucht naar huis om daar de Kerst- en Nieuwjaarsdagen door te brengen.
In 2018 zullen we via de Algarve naar de Middellandse zee varen en daar wat gaan rondneuzen en genieten.
We kijken er naar uit!

maandag 11 september 2017

September 2017

Om even terug te komen op het 'Museo Atlántico' nog even dit.
Op een morgen hebben we het geluk om de 'beeldenmakers' een test te zien uitvoeren in onze haven. Enkele beelden worden te water gelaten en getest op hun vermogen om mooi horizontaal te blijven.
Hun werkplaats is hier trouwens vlakbij maar wordt helemaal afgesloten. Pottenkijkers zijn niet gewenst.
Met een huurauto rijden we het binnenland in en zijn onder de indruk van de kilometerslange lavavelden. De weg die de lava afgelegd heeft vanaf de krater tot in de zee, is nog duidelijk te zien. De vulkaanuitbarstingen dateren vanaf 1730 en in 1824 was de laatste uitbarsting.
Doordat het hier weinig regent, verweerd de gestolde lava niet veel, hierdoor kon een groot deel van dit natuurgeweld onaangetast blijven. We zien een surrealistisch maanlandschap waarin zich 25 kraters bevinden. We passeren het dorpje Tinajo met op het dorpsplein een heel oud kerkje opgedragen aan 'Nuestra Señora de los Dolores' (Onze Lieve Vrouw van Smarten).
De overlevering wil dat inwoners in 1736 een houten kruis hadden geplaatst en dat op die plaats de lavastroom ophield. Ze beloofden een kerk te bouwen uit dankbaarheid. Maar toen vele jaren later, in 1774 nog niets was neergezet, verscheen Maria aan een 9 jarige geitenhoedster. Maria zou haar gezegd hebben dat ze haar ouders en dorpsgenoten moest herinneren aan hun belofte. Haar ouders geloofden haar niet en korte tijd later verscheen Maria opnieuw. Deze keer liet ze een handafdruk achter op de schouder van het meisje. Ongeveer 10 jaar later was het kerkje helemaal klaar.
In de sacristie, die we langs een zij ingang mogen betreden, wordt tussen de gouden kelken, monstransen en priestergewaden nog heel wat paternosters, scapulieren en andere souvenirs verkocht.

We vervolgen onze tocht door de wijngaarden. Die zien er hier lichtelijk anders uit dan we gewoon zijn. Lage halfcirkelvormige muurtjes omarmen de wijnranken. Vooral de witte wijn zou volgens kenners de beste zijn van de Canarische eilanden. Dat klopt, vinden wij, ook al hebben we nog enkele favorieten op Gran Canaria die daar zeker niet moeten voor onderdoen.

Aan de zuidwestkust bevindt zich het grootste zoutwinningsgebied van deze eilandengroep, de Salinas de Janubio. Een natuurlijke landtong scheidt de laguna van de Atlantische Oceaan.
Een tiental zout boeren zorgen voor een opbrengst van ongeveer 2000 ton zout per jaar.

Volgende update mag je verwachten begin november.

woensdag 2 augustus 2017

Augustus 2017

Beste volgers, na minstens een half jaar stilte nemen we de draad weer op.
De voorbije maanden hebben we doorgebracht in Vlaanderen om afscheid te nemen van mijn moeder en daarna, ietwat verweesd, zijn we eind juni teruggevlogen naar Gran Canaria.
Door deze omstandigheden was er van 'winteronderhoud' nog niets in huis gekomen en deze 'verstrooiïng' kwam goed van pas.
De Aeolus ging op het droge. Het onderwaterschip kreeg weer een verse laag antifouling en de romp staat weer in de wax.
Stilaan komt weer de goesting om nieuwe plannen te smeden. We hebben naar ons gevoel te lang stil gelegen en zijn een beetje vastgeroest in Las Palmas.
Madeira lijkt ons nog steeds een mooie bestemming om van daaruit richting de zeilen te hijsen richting Middellandse Zee.
Met een paar zeiltrips trachten we weer te wennen aan de woelige zee en zeeziekte de baas te blijven. Ondertussen is het wachten op wat rustiger weer en vooral wat minder deining.
Op 28 juli is het zo ver. Met pijn in ons hart verlaten we om 8u Gran Canaria en zetten koers richting Fuerteventura. We zeilen de oversteek aan halve wind maar aan de zuidpunt van Fuerteventura gaat het er zoals altijd een pak heftiger aan toe. We krijgen tot 35 knopen wind en zijn heel blij dat we op tijd goed gereefd hebben.
Voor een eerste lange tocht kan dat tellen. Tegen 20u30 lopen we de haven van Gran Tarajal binnen. We voelen ons allebei niet 100% lekker en besluiten om na een goede nachtrust te kijken hoe we en of we verder varen.

Het is hier zalig. Wat een contrast met de drukte van Las Palmas. We genieten er van, de stilte is adembenemend. 's Avonds klinkt er uit het dorp wat Spaanse muziek. Je zou bijna denken dat ze hier nog niet van MTV gehoord hebben.

Een paar dagen blijven, dat zien we wel zitten. We maken kennis met een koppel uit Gent en krijgen lieve Nederlandse buren. 


Na een weekje afkicken van het stadsleven, varen we door naar Lanzarote waar we in de haven Marina Rubicon onze Aeolus afmeren.
We worden overspoeld door een vakantiegevoel en laten ons hier helemaal door meeslepen. Ook al kennen we deze plek nog van bij de heenreis, toch zijn we weer onder de indruk van de mooie locatie, de prachtige wandelwegen langs de kust en het zwembad waar we elke dag wat baantjes trekken. Deugddoend is dat met een temperatuur van meer dan 30°.
Maar naast het genieten worden we geconfronteerd met de toeristische neveneffecten. Het is hoogseizoen, dus extreem druk op de stranden en in de restaurantjes langs de kade.
De supermarktjes zijn helemaal toegespitst op dit cliënteel. Er is weinig keuze in verse producten, alsof al deze toeristen leven op pizza, chips en sterke drank. Het is dus een beetje zoeken en creatief zijn.
Gisteren kwamen we na een trip met de bus van 45 minuten door een deprimerend, troosteloos zanderig landschap, aan in Arrecife. Ook de stad heeft geen uitstraling of aantrekkingskracht op ons. Dus zijn we blij wanneer we 's avonds weer heerlijk kunnen genieten in onze kuip.


Playa Blanca heeft een unieke nieuwe duikplaats: Het Museo Atlántico, het is een onderwatermuseum dat door kunstenaar Jason deCaires werd aangelegd als een kunstmatig rif.
Het bestaat uit 10 verschillende groepen beelden. Voor sommige hebben inwoners van Lanzarote model gestaan.
De beeldengroep 'Vlot van Lampedusa' is een verwijzing naar de vluchtelingencrisis en diverse beelden die half cactus half mens zijn, beelden de vervlechting van mens en natuur uit.
Als verwijzing naar de moderne samenleving en technologie zijn er ook beelden van een koppel dat een selfie neemt.

Wij zijn geen duikers maar waren wel onder de indruk van de verhalen en gingen een kijkje nemen op internet 'afbeeldingen Museo Atlantico Lanzarote' waar vele mooie foto's te zien zijn.


de foto's
 we varen langs de kust van Fuerteventura
 Marina Rubicon
 Museo Atlántico
 Strand Arrecife op een zaterdag middag
 sfeer beeldje
 onze thuis
 Playa Blanca
 Wandelpad langs de kust
 Het zwembad

Voor vrienden en familie :https://photos.google.com/share/AF1QipNacF8YfzGJ91_gHQDt2pfdaRK7wt-H_zuiFuCbgBC-DH8sCBL5t-tbXAbaBU5suQ?key=aDRVRUtuejBNNmFoa2FiVmJhS19GWXdpNDFocDln

woensdag 7 december 2016

December

De voorbije 2 maanden hebben we weer plaats moeten maken voor de deelnemers aan de ARC.
Gelukkig konden we een plaatsje bemachtigen in de nabij gelegen Vela Latina. Van daaruit konden we de voorbereidingen die deze zeilers nemen voor ze aan de overtocht naar de Caraïben beginnen, goed volgen.
Vooral de grote race-boten trokken veel aandacht. De dag van vertrek was er massaal veel volk op de kade, kijkers maar ook vrienden en familieleden van vertrekkers die afscheid kwamen nemen.
De grote (dure) boot-merken hebben een team van eigen techniekers ter plaatse en dat kwam ook op het laatste moment nog van pas.
De oudste schipper, een man van 83j had bij het vertrek een defect aan zijn roer. Hij moest direct weer aanleggen en een team van 'Oyster' kwam onmiddellijk aan boord om het op te lossen.
Ook de plaatselijke duikers waren paraat om in te grijpen indien nodig, zodat iedereen toch tijdig kan vertrekken.
Onder begeleiding van Canarische muziek worden de trossen losgegooid en vaart iedereen naar de startplaats enkele mijlen buiten de havenmond.
De raceboten laten een kleine crew achter die de overtollige ballast, lijnen, fenders, bijboot..., terug aan wal brengt en ervoor zorgt dat dit materiaal aanwezig is bij aankomst van de boot in St Lucia.

In de Vela Latina zelf is het ook feest. Voor het eerst organiseren ze een zeilwedstrijd 'Lantijnzeilen' met de verschillende clubs van de andere eilanden. Het klaarmaken van de bootjes is een hele karwei, die we met veel interesse gevolgd hebben. Eerst worden de bootjes met een kraan te water gelaten. Dan worden er zandzakjes gelegd op de bodem. Die worden tijdens het ganse proces van optuigen verlegd om de helling van de boot te helpen regelen. Onderaan worden loden blokken aangebracht voor de stabiliteit. Daarna komt de mast, het touwwerk en uiteindelijk het zeil. De voorbereiding duurt eigenlijk langer dan de zeilwedstrijd zelf. En 's avonds verbroederen de clubs met eten en muziek.

In de straten en winkels hangen slingers en lichtjes. In het shoppingcenter staat niet alleen een kerststal maar een heel 'kerstdorp'. Onze buurvrouw speelt kerstliedjes op haar blokfluit, de sfeer zit er helemaal in.
Aan iedereen alvast een Gezellige Kerst en een fantastisch 2017 toegewenst !

Foto's :https://goo.gl/photos/PFcQ4rMGTgF4q1Hi8

privé:https://photos.google.com/share/AF1QipOu0zLxu5SBS-XH1fMM_xB0-Q7eABm8CdvFCB3KHpekh9UtM9tyuxtONP1f_3B5fg?key=ck16NTVXWkViOU1jZ0FmMnlkbXc2aTRZY1dvbU9B


zaterdag 3 september 2016

1 september
In gedachten zijn we bij iedereen die wie 'weer naar school' gaat. Hetzij om te werken hetzij om te leren.
De kinderen hier starten het schooljaar op verschillende data gedurende de maand september, afhankelijk van de school.
Voor ons is het even uitrusten na het verblijf van een koppel vrienden die we na 6 jaar terugzien en bij ons een weekje blijven logeren. Heerlijk is dat ! Als bijna volleerde gidsen tonen we hen de mooiste plekjes van het eiland. Eten, drinken, kletsen, wandelen en 's avonds Rummikub spelen.
De dagen vliegen voorbij.
Ook uit Beveren ontmoeten we vrienden die op vakantie zijn in het zuiden en het doet veel deugd om hen terug te zien. In Maspalomas doen we met z'n allen een strandwandeling en trekken dan de 'woestijn' in. Zalig om weer wat nieuwtjes te horen uit onze gemeente.
Ongeveer 8 km ten noorden van Maspalomas heeft men een Guanche dorp nagebouwd. Het is zeker een bezoekje waard.  De Guanches zijn de oorspronkelijke bewoners van de Canarische eilanden. De site bevindt zich op een prachtige locatie in de bergen met in de verte de oceaan.
Volgende week komt Elisabeth een week op vakantie. Daar kijken we al naar uit.
de foto's:https://goo.gl/photos/myLzJ4hcmn4QUSb69

privé:https://goo.gl/photos/7kncvyZgvr6CiN3u8

woensdag 3 augustus 2016

Eind juli 2016
De maand juli was er eentje vol muziek en dans.
Het concert 'Carmen' van Bizet ging door op een bijzondere locatie. Speciale bussen brachten de toeschouwers tot aan de haventerminal en dan volgde een wandeling naar een gigantische openluchtschouwburg. Het podium met 3 koren een muziekensemble en operazanger(essen) bevond zich tussen opgestapelde containers. Het publiek genoot van op de kade met aan de ene kant kranen en containers en aan de andere kant het water. Op grote schermen konden we alles goed zien.
In de oude binnenstad vormen gezellige pleintjes en de trappen rond de kathedraal een mooi decor voor dans en muziek.
Maar aan boord vervelen we ons ook niet. Een klein Zweeds zeilbootje begint plots te zinken. Met man en macht worden emmers water over boord gegooid. Daarna moet de hele inboedel eraan geloven en als dat allemaal achter de rug is staat het deurtje dag en nacht open om te verluchten.
Een paar dagen later hangt er aan de reling 'te koop'. Regelmatig komen geïnteresseerde types kijken. En ja hoor 3 weken later komt de nieuwe eigenaar (een Spanjaard) aan boord. Het bootje moet op de wal maar de buitenboordmotor geeft alleen heel veel rook. Er wordt gesleuteld en met hamers op geklopt maar het motortje blijft koppig weigeren. Ondertussen zijn de 'buren' al heel behulpzaam geweest en komen ze aan met lange roeispanen. Het zeilbootje wordt al roeiend naar de slipway gebracht.
Een paar dagen later vaart de trotse kapitein (op motor) zijn nieuwe aanwinst terug naar de ligplaats.
Het bootje is nu mooi overschilderd en op de romp staat 'Den Helder - Netherlands'. Weer een 'valse Nederlander' die omwille van administratieve en financiële redenen zijn bootje in Nederland laat registreren. Vaart nog wel met een Zweedse vlag, en zou ook een Spaanse beleefdheidsvlag moeten hebben .... Maar we zijn in Spanje hé, dus het steekt allemaal niet zo nauw ;-)
O ja en dan hebben we nog een ijverige buurvrouw die aan dek haar waterkoker wilde afwassen. Het ding gleed uit haar handen floeps het water in. Snel zocht ze haar schepnet maar tegen die tijd was het keteltje al te ver afgedreven. Roger (die op dat moment ijverig Spaans aan het studeren is) wordt dringend aan dek geroepen. Samen leggen we de bijboot in het water en Roger roeit met flinke slagen richting waterkoker. De buurvrouw is dolgelukkig met deze reddingsactie en vertelt ons de volgende dag dat het ding nog perfect werkt.

foto's:https://goo.gl/photos/uWuKi4efqh3jeBAF7

privé:https://plus.google.com/106250560283598645176/posts/AxrB9AEq4yv

woensdag 13 juli 2016

Wel, hier zijn we terug van weggeweest.
We hebben besloten om voorlopig in Las Palmas op Gran Canaria te blijven, zeker tot eind september. In augustus en september krijgen we bezoek en daarna zien we nog wel.

De voetbalgekte was hier ook een feit. Maar nadat Spanje al vlug terug naar huis mocht, werden de supportersartikelen al snel uit de winkelrekken gehaald. De matchen van de Rode Duivels waren enkel te bekijken vanop het terras van een Chinees restaurant. We hebben dus de voorbije weken alle mogelijke Chinese schotels zien passeren. De eerstvolgende maanden voor ons geen Chinees meer.

Juli en augustus zijn hier festival maanden met allerlei optredens gaande van klassiek over ballet, dans, bebop, rock tot jazz. Kleine sfeervolle pleintjes lenen zich uitstekend om te genieten van kleine podia.
Deze week gingen we zaterdag naar het "be bop a lula" festival met muziek uit de bebop en vroege rock periode. Erg leuke ervaring, we hebben ervan genoten. Een vol programma met danslessen voor ouders en kinderen, een retro-markt, oude brommers met hoog stuur...
Donderdag avond staat Rigoletto van Verdi op het programma. Dit gaat door in de oude stad op het St. Ana plein, voor de kathedraal.
Zaterdag avond gaan we luisteren naar 'Carmen' van Bizet. Een haven terminal met muren van gestapelde containers wordt verheven tot "concertgebouw". We kijken er naar uit.
Voor de volgende week moeten we onze keuzes nog maken, maar lijkt het vooral jazz te worden.

Op het strand kregen we een voorstelling van 'Lucha del garrote' een oude gevechtssport die men terug wat nieuw leven probeert in te blazen.

Op een zondagmorgen staan er plots amateur-schilders in de rij om zich in te schrijven, dan een plaatsje uit te zoeken met de perfecte lichtinval en daarna hun talent ten toon te spreiden. Het niveau is bij de meesten nogal bedenkelijk. De op andere dagen zo drukke winkelstraat wordt voor enkele uren omgetoverd in een Spaanse versie van Mont Martre.

Om onze dagen te vullen zijn we op zoek gegaan naar een gezond en aangenaam tijdverdrijf. Leren surfen was voor ons niet echt een optie, zeker niet toen we zagen dat de eerste lessen eruit bestaan om in het slijk te ploeteren. Uiteindelijk vonden we een passende bezigheid. Sinds 2 weken vertrekken we iedere morgen met de bus naar Los Palmeros golf. Eén maal per week krijgen we les en de andere dagen gaan we oefenen. Het golf terrein ligt boven de stad Las Palmas, je hebt er een prachtig uitzicht over de stad en de zee.
Nadien komen we te voet naar beneden (4 à 5 km), doen onze inkopen en wandelen naar huis om te gaan lunchen.
Na een (korte) siësta is het dan tijd om wat Spaans te leren / te herhalen, of wat karweitjes te doen, kranten te lezen en e-mails te schrijven.
En zo verlopen onze dagen en blijven we het nog steeds tof vinden.

de foto's:https://photos.google.com/share/AF1QipM9xbB1MYyU242UzelNuUqWqst7gkbDgUomWU2Mlqb-GoeQHSN7bOOkPHHjrtRmmg?key=aGVoVWVmTzBndFdFbmFubFNvSFcwSUttX1YwbUZB

prive:https://plus.google.com/u/0/photos/106250560283598645176/albums/6306832269843181265?authkey=CI_a_N2Hx4GfpgE