maandag 30 april 2018


April 2018

Na enkele dagen thuis om wat formaliteiten in orde te brengen, komen we midden april weer aan boord in Albufeira. Het is tijd om weer wat tochtplanning te doen.
Onze volgende haven is het ietwat mondaine Vilamoura. We hebben problemen met onze electriciteit en na wat zoekwerk blijkt het dat onze boiler voor kortsluiting zorgt.
Het vervangstuk is verkrijgbaar in Loulé, we krijgen een adres mee en met een huurauto en GPS is het winkeltje snel gevonden.. We wanen ons terug in de jaren 60. De oude winkelierster weet ons echter onmiddellijk uit de nood te helpen.
Roger zorgt voor de herstelling en de volgende dag zeilen we ongeveer 50NM richting Spanje.
Op de Guadiana rivier lopen we Ayamonte binnen.  Er zit erg veel stroming op de rivier zodat we soms wel 8 knopen lopen. Een aangename wandeling brengt ons op een gezellig, kindvriendelijk dorpsplein waar we even op adem komen. Voor het buitenvaren de volgende morgen hebben we nog eens goed de getijden berekend maar zelfs meegaand met afgaand water, is het goed uitkijken want de diepte is soms slechts 70cm onder de kiel. De binnenkomende steile golven maken het niet makkelijk om koers te houden.
Onze volgende stop is Mazagón vlakbij Huelva. Vanuit Palos de la Frontera, gelegen juist naast Mazagon, zijn Colombus, de gebroeders Pinzon en Juan De La Cosa met hun schepen en bemanningen vertrokken naar 'de nieuwe wereld'. We bezoeken het Monasterio de Rábida. Een Franciscaner klooster waar Colombus 6 jaar werkte aan de voorbereiding van zijn grote reis samen met oa. Fray Antonio de Marchena een astroloog die in het plan van Colombus (de wereld is rond en niet plat!) geloofde, en Fray Juan Perez (de vroegere Koninklijke account van het Castilliaanse hof).
Als echte bedevaarders dompelen we ons onder in de bakermat van de Spaanse veroveringen.
Hier zijn de plannen gesmeed, vergaderingen gehouden en overeenkomsten gemaakt.
Het klooster dateert van eind 14de begin 15de eeuw en dat is duidelijk te merken in de oude kerk, kloostergangen, cellen...
Muurschilderingen vertellen het verhaal, oude logboeken en brieven bewijzen de echtheid er van.
Het zwaard van Gonzalo do Sandovan (kapitein van Hernan Cortes) brengt het boek 'Conquistadores' helemaal tot leven. Omdat in de bijgevoegde nota vermeld staat dat hij hier gestorven is en in de kerk begraven ligt, vragen we aan de infobalie of we zijn graf kunnen bezichtigen. Dat is geen probleem, we moeten gewoon terugkeren naar de kerk en daar onder het tapijt kijken, 'rol gerust het tapijt op' zegt ze. Daar gaan we dan. In de kerk liggen 2 tapijten. Eén voor het hoofdaltaar en één in de zijkapel.
We vinden het toch een beetje spannend. Gelukkig zijn we de enige bezoekers. We zetten de bidstoelen opzij en rollen het tapijt voor het hoofdaltaar weg. Er komt een grafsteen te voorschijn en het is de naam van Pinzon die er in gegraveerd staat. Dat is een beetje toch teleurstelling, alhoewel een van de ontdekkers van Amerika zijn graftombe ontdekken is toch ook niet slecht .
Dan maar naar de zijkapel, ook daar moeten we eerst wat kerkmeubilair verplaatsen (wat wegen die stoelen zwaar) voordat het volgend spannend moment aanbreekt... er is niets te zien dan de kerkvloer. Blijkbaar is niet alle info even waarheidsgetrouw? 
Via een mooi park wandelen we naar de aanlegsteiger aan de rivier. Hier liggen de replica's van de Santa Maria, de Nina en de Pinta. De omgeving errond geeft een beetje een beeld van de voorbereiding in de late 15° eeuw en wat de zeevaarders te zien kregen bij aankomst in de Nieuwe wereld.
Verder doorvaren naar Chipiona waar we 2 dagen wachten om op een menselijk uur het goede getij te kunnen meenemen om in één ruk de Guadalquivir op te kunnen varen tot aan Sevilla.
Het is nog pikdonker als we 's morgens om 6u30 uitvaren en na een half uurtje op zee komen we aan de boeien die de ingang van de rivier afbakenen. De zon komt op en we genieten van een mooie tocht langs het Nationaal park De Doñana. Flamingo's en ooievaars, evenals ibissen en allerlei roofvogels vliegen boven en rond ons, terwijl op de oevers allerlei steltlopers naar eten zoeken.
Bij aankomst in Puerto Gelves (Sevilla) blijkt dat onze reservatie niet echt nuttig was. De haven is dichtgeslibt en we kunnen er niet in. We kunnen aan het ponton op de rivier afmeren. Daar is nog net één plaatsje vrij. Het is een getijde-rivier, bij eb krijgen we een heleboel takken en afval tegen onze kiel, bij vloed stroomt al het vuil weer weg. Het uitzicht is gewoon prachtig, een oase van zalige rust midden in het groen.
De bushalte is vlakbij en op 20 minuten staan we midden in de stad. Sevilla here we come!



foto's:https://photos.app.goo.gl/cU2l1qHXgTscPkV52

privé:https://photos.google.com/album/AF1QipNIgDOGDopRf7Fl91RzFmLJjLEioYZMbpUY49mi

Geen opmerkingen: