maandag 11 september 2017

September 2017

Om even terug te komen op het 'Museo Atlántico' nog even dit.
Op een morgen hebben we het geluk om de 'beeldenmakers' een test te zien uitvoeren in onze haven. Enkele beelden worden te water gelaten en getest op hun vermogen om mooi horizontaal te blijven.
Hun werkplaats is hier trouwens vlakbij maar wordt helemaal afgesloten. Pottenkijkers zijn niet gewenst.
Met een huurauto rijden we het binnenland in en zijn onder de indruk van de kilometerslange lavavelden. De weg die de lava afgelegd heeft vanaf de krater tot in de zee, is nog duidelijk te zien. De vulkaanuitbarstingen dateren vanaf 1730 en in 1824 was de laatste uitbarsting.
Doordat het hier weinig regent, verweerd de gestolde lava niet veel, hierdoor kon een groot deel van dit natuurgeweld onaangetast blijven. We zien een surrealistisch maanlandschap waarin zich 25 kraters bevinden. We passeren het dorpje Tinajo met op het dorpsplein een heel oud kerkje opgedragen aan 'Nuestra Señora de los Dolores' (Onze Lieve Vrouw van Smarten).
De overlevering wil dat inwoners in 1736 een houten kruis hadden geplaatst en dat op die plaats de lavastroom ophield. Ze beloofden een kerk te bouwen uit dankbaarheid. Maar toen vele jaren later, in 1774 nog niets was neergezet, verscheen Maria aan een 9 jarige geitenhoedster. Maria zou haar gezegd hebben dat ze haar ouders en dorpsgenoten moest herinneren aan hun belofte. Haar ouders geloofden haar niet en korte tijd later verscheen Maria opnieuw. Deze keer liet ze een handafdruk achter op de schouder van het meisje. Ongeveer 10 jaar later was het kerkje helemaal klaar.
In de sacristie, die we langs een zij ingang mogen betreden, wordt tussen de gouden kelken, monstransen en priestergewaden nog heel wat paternosters, scapulieren en andere souvenirs verkocht.

We vervolgen onze tocht door de wijngaarden. Die zien er hier lichtelijk anders uit dan we gewoon zijn. Lage halfcirkelvormige muurtjes omarmen de wijnranken. Vooral de witte wijn zou volgens kenners de beste zijn van de Canarische eilanden. Dat klopt, vinden wij, ook al hebben we nog enkele favorieten op Gran Canaria die daar zeker niet moeten voor onderdoen.

Aan de zuidwestkust bevindt zich het grootste zoutwinningsgebied van deze eilandengroep, de Salinas de Janubio. Een natuurlijke landtong scheidt de laguna van de Atlantische Oceaan.
Een tiental zout boeren zorgen voor een opbrengst van ongeveer 2000 ton zout per jaar.

Volgende update mag je verwachten begin november.

Geen opmerkingen: