donderdag 16 juli 2015



juli 2015
De tocht naar Tenerife was mooi bezeilbaar maar tussen de eilanden is het toch altijd wat heftiger met 25 tot 30 knopen wind. Er staat ook altijd veel deining en dat maakt het onderdeks gaan moeilijk.
Ingrid had behoorlijk last van zeeziekte en dat is toch uitzonderlijk.
Als ze voet aan wal zet in de haven van Santa Cruz is dat allemaal snel vergeten.
We krijgen in de Marina Atlantico een plaatsje toegewezen naast een andere landgenoot. De kennismaking was niet echt hartelijk te noemen. Het eerste wat hij vroeg (nors en in het Engels) was hoe lang we zouden blijven. En omdat 'enkele dagen' voor hem blijkbaar iets te lang was, riep hij zijn vrouw en begonnen alle trossen los te maken om zich te verleggen. Eén plaats verder weg van ons. 'Ook ne goeien avond!' Het blijken 'valse Belgen' te zijn, maar dan nog, we hebben het er eventjes moeilijk mee.
Op de kade wordt er hard gewerkt. De beton wordt met een drilboor uitgebroken en vrachtwagens rijden af en aan. Om in de stad te komen moeten we steeds over deze werf. Soms lijkt het of we even terug in de Koben Geertsstraat zitten. En dan spreken we nog niet over de grote ferry's die met zwaar ronkende motoren onze (nacht)rust verstoren.
Gelukkig kan de gezellige stad zelf ons wel bekoren.
Omdat onze Furuno Navtex (voor weerberichten) het niet doet gaan we op zoek naar een scheepselektronica-hersteller. We hebben 3 verschillende adressen. Op die manier leren we al een flink deel van de stad kennen. Na een paar uur klimmen en dalen in de smalle straatjes, vinden we de juiste firma en dezelfde dag nog sturen ze iemand langs. Dan blijkt dat er enkel een kleine zekering moet vervangen worden. Oef, dat valt mee. Hij wil er niets voor, dus komen we er met een goeie fooi vanaf.
De oude hoofdstad van dit eiland is La Laguna en ligt zo'n 10 km hogerop. Met een moderne tramlijn zijn we in 35 minuten boven. De meeste straten in het oude pittoreske centrum zijn autovrij. De winkels zijn ondergebracht in of staan tussen mooie gebouwen en paleizen uit de 16de eeuw. Sommigen zijn toegankelijk en getuigen van een roemrijk verleden. Beschermd door Unesco zodat wij er ook van kunnen genieten.

Met een huurauto zijn we de zuidkust gaan verkennen.
Eens kijken waar het best liggen is wanneer we bezoek krijgen in november.
Is ons dat tegengevallen! Onbegrijpelijk maar de mogelijkheden zijn aan de toeristische zuidkust zo goed als onbestaand.
Er zijn een paar kleine (vissers)haventjes waar we niet binnen kunnen.
Er is een mooie jachthaven aan Playa de las Americas maar we kunnen geen ligplaats krijgen, niet in de zomer niet in de winter, kortom nooit (was het antwoord van de havenmeester). Alle ligplaatsen zijn 'gekochte' plaatsen en de haven is enkel voor eigen volk en chartermaatschappijen.
In Los Cristianos, daar zijn we ook niet welkom. We kunnen er alleen ankeren.
Dan stelden we onze hoop op 'Marina del Sur' aan de Costa del Silencio.
In de zomer, is er geen probleem, maar in november kan het niet. Dan ligt de haven vol met alle boten die de oceaan zullen oversteken. Vanaf oktober tot eind januari mag je enkel binnen als je minstens voor 3 à 4 maanden reserveert en betaald.
De moed zonk ons in de schoenen.
Dan op naar San Miguel, daar zou volgens onze 'pilot' een spiksplinternieuwe haven gebouwd worden. Maar toen we daar aankwamen zagen we een piepklein vissershaventje met een paar vissersbootjes aan boeien afgemeerd. De nieuwe haven is er nooit gekomen.

Twee dagen later verkennen we de rest van het eiland. Veel groen, vooral in het noorden en gezellige drukke badplaatsen in het zuiden. De natuur is soms overweldigend, met adembenemende vergezichten die bijna niet op foto vast te leggen zijn.
Op het dorpsplein in Garachico drinken we voor het eerst een 'barraquito' een heerlijke typische koffie van hier. Wat verder in Icod de Los Vinos zijn we onder de indruk van de grote oude 'drakenboom'. De airco in de wagen laat het afweten en bij een temperatuur van meer dan 30° hebben we geen zin meer om de Teide (2500m hoog) te beklimmen. Via kleine kustplaatsjes, vissershaventjes en mooie stranden, keren we terug naar Santa Cruz. Onze klachten bij het autoverhuurkantoor leveren toch een gedeeltelijke terugbetaling van de huurprijs op.

Ik weet het, we vallen in herhaling maar zondag was het in La Laguna, feest voor San Benito.
Eén van de gezelligste, mooiste en leukste feesten tot nu toe.
Het begint uiteraard met een misviering, in een klein kapelletje, om 9u is er de broodwijding en dan de hoogmis om 11u waarbij manden vol 'vruchten van het land' als offergave worden binnengebracht door dorpsbewoners in klederdracht. Het is een kleurrijke bedoening.
Daarna trekken meer dan 70 wagens door La Laguna. De wagens, getrokken door koeien, stieren of ossen, zijn mooi versierd. De meesten zijn voorzien van een barbecue, maar allemaal hebben ze eten en drinken bij om uit te gooien en te geven. Hard gekookte eieren, pruimen, broodjes, kippenboutjes, satés, popcorn, meloen... De wijn vloeit, al is het ene bekertje al beter dan het andere. Samen met dansers en muzikanten maar ook kudden schapen en geiten, vormen ze een lange stoet.
Het is één groot feest.

In het charmante theater van La Laguna hebben we genoten van een voorstelling van 'Don Quichote' door het Ballet van Moskou. Het deed deugd om eindelijk nog eens iets cultureel te doen.
Nu effe gaan douchen want het is hier behoorlijk warm, plakkerig en zweten !!! Daar kennen jullie ondertussen ook alles van.


Geen opmerkingen: