zondag 22 februari 2015

21 februari

Carnaval wordt op sommige plaatsen in Gran Canaria heel fel gevierd. Hier in Puerto de Mogan is het rustiger.
We hebben een stoetje gezien van een muziekband en een groepje dansers dat uitliep in een verklede dansavond met veel ambiance op het dorpsplein .
Het kindercarnaval is volledig in het water gevallen. We hadden tot nu toe nog geen druppel regen gezien maar die dag regende het pijpenstelen. Deze week werd een tweede poging ondernomen.
Deze keer geen stoet maar wel een dansfeestje in open lucht onder het toeziend oog van ouders en grootouders. Kosten noch moeite waren gespaard om van hun lieveling de mooiste ster van het bal te maken.

Na een paar uitstapjes naar de andere badplaatsen hier aan de zuidkant van het eiland, zijn we telkens weer blij dat we hier zijn aanbeland. Ook al kunnen we hier geen lange strandwandelingen maken, we genieten dubbel zoveel van de bloemenpracht en de gezellige terrasjes langs het water.

Hier is het al een ganse week kuisen en klussen. 
Wassen in de wasserij, dat doe ik steeds liever. Maar dan vooral voor de gezellige babbel met de wasmadam. Ze doet echt moeite om duidelijk en traag met mij te converseren. En dan trakteert ze me nog op zelfgebakken 'Madeleines'. 

Op de boot is er elke dag wel iets te doen. Ik geef een voorbeeldje van mijn belevenissen op donderdag 18/2.
Eerst uitleggen wat een 'bilge' is. Dat is een smalle diepe ruimte in de kiel ongeveel 50 op 40 en bijna 2m diep. Al het water dat op één of andere manier niet in de boot aanwezig dient te zijn, loopt daarin weg. Het is dus een veiligheidsopvangput. Dus als er via de schroefas of via een breuk of slecht dichtgemaakte waterleidingsslang water in de boot komt (of in het slechtste geval door een gat in de romp), dan loopt dat naar die 'bilge'. Daarin staat een bilgepomp die we kunnen aanzetten (+ reserve pomp handmatig te bedienen).
De bilge moet dus altijd zo goed als droog blijven (uiteraard is er altijd een beetje condens-water van de motor , de boiler of de schroefas afdichting). 
Nu staat er bij ons de laatste maand een 20 tot 30 cm water in. Ra ra van waar dat komt. De zoektocht kan beginnen.
Eerst wordt er een tas aan een touw naar beneden gelaten om wat water op te vangen. Dat gieten we nog eens door een koffiefilter (want er zit soms wat olie bij). Dan gaan we proeven, is het zout of zoet ? Volgens mij 'zoet'. Voor alle zekerheid buiten ook wat zeewater opscheppen en proeven. Het verschil is duidelijk. Het is ZOET water. 
Dat wil zeggen dat het uit onze watertank of waterslangen komt. We volgen zo goed en zo kwaad als mogelijk de weg die het water afgelegd heeft. Het loopt naar onze slaapkajuit. Daar zit de boiler. Bij het maken van warm water, loopt er altijd een beetje water via een overloopje weg. 
Roger had daarom een langere slang daaraan bevestigd en die zo gelegd dat het water veilig kon weglopen zonder elektrische draden te raken.
Bij een korte overloop kan het warme water direct verdampen en zijn het enkel maar wat druppels die verloren gaan. Als we het water opvangen in een fles kunnen we zien of de bilge droog blijft.

De bilge wordt met dweilen, verbonden met een lang touw en met de pikhaak in alle hoeken en kanten geperst, schoongemaakt. Want je krijgt het meeste wel weggepompt maar er blijft toch altijd een beetje  in staan onder de pomp. Een vervelende houding omdat ge daarvoor op je buik moet liggen.
Ondertussen vullen we (langs een toevoergat op dek) onze watertank.
De watertank is vol. We zien dat er weer water in de bilge loopt. We volgen de loop van het water maar daarvoor moeten eerst de kajuittrap eruit dan de onderste keukenkasten leeggemaakt worden, de bodems eruit  en dan verder de andere vloerdelen tot we aan de tafel komen. De vloerpanelen moeten allemaal losgevezen worden. De voorraad flessen uit de tafel halen want ander is die te zwaar om te verplaatsen.
De hele kajuit staat vol met kastdeuren, vloerplaten en kastinhoud. Maar wat zien we ???
De watertank heeft 2 'deksels' die met bouten worden vastgezet en met siliconen afgekit. 
Allebei de deksels staan vol water en dat loopt langs 'gootjes' naar de bilge.
Wat is er nu gebeurd? Wel toen we onze boot helemaal in orde brachten (voor vertrek) lieten we onze watertank inspecteren op mogelijke kalkaanslag of scheurtjes of slijtage. Alles was perfect in orde. De mannen die dat gedaan hebben, hebben de deksels dichtgemaakt, eerst met een kleefstrip en dan aan de buitenkant siliconen. Waarschijnlijk is door de innerlijke druk in de tank, ergens wat siliconen losgekomen en stilaan meer en meer?
Roger heeft alles weer goed vast gevezen. OEF ! Alles kon dan weer op zijn plaats. Maar er loopt nog steeds water uit via de deksels. Dus zal eerstdaags alles los moeten, proper maken, siliconen verwijderen, alles opnieuw vastzetten en terug siliconen spuiten zodat alles waterdicht is.

Ons vasttapijt was ook aan een reinigingsbeurt toe. Dus uitgeschuurd en dan buiten met de spuitslang schoongespoten en laten drogen.
We maken er een gewoonte van als we aan dek komen onze dekschoenen aan te doen en die doen we dan uit als we binnen gaan. Daar staan dan onze boot-sloefjes.
We strooien ook boorzuurpoeder onder de vloer. Op die manier trachten we ongedierte zoveel mogelijk buiten te houden want er is hier veel kans op kakkerlakken. Als je door de straten loopt achter de restaurants liggen er wel eens dood getrapte kakkerlakken. Als je daar op trapt dan is de kans groot dat er eitjes blijven hangen in de schoenzool, die breng je dan aan boord en voor je het weet heb je zelf van die lieverdjes aan boord. Idem als je kartonnen dozen aan boord brengt.  Dus opletten, we houden niet zo van dat klein grut !!!

Een busuitstapje naar het dorp 'Mogan' zo'n 10 km hogerop, is een meer dan welkome afwisseling.
We trekken onze stevige wandelschoenen aan en stappen enkele haltes eerder af.
Er is niet veel te beleven maar dat maakt het dorpje juist zo authentiek. Winkels zijn er niet, wel enkele bars.
Na een tas koffie met een groot stuk cake vatten we de terugweg aan. Zelfde scenario, een paar haltes met de bus en dan te voet verder. We kiezen voor een wandeling door een droge rivierbedding, die leidt ons gegarandeerd naar de zee. Een uur later zien we in de verte de haven. 
Onderweg passeren we een grote boom- en plantenkwekerij. Onze kennis van fauna en flora kunnen we hier wat bijwerken. Ze verkopen prachtige oude olijfbomen. Voor zo een knoest moet je al gauw 950€ neertellen. 
Vermoeid klimmen we aan boord en genieten van een rustpauze in de kuip. Dan is het weer tijd om eten te maken en rond 18u30, als het wat frisser wordt, gaan we naar binnen.
Met een kruiswoordpuzzle, een boek en een filmke kijken, vullen we onze avond.
foto's: https://plus.google.com/u/0/photos/106250560283598645176/albums/6118629632811045489

voor familie:
https://plus.google.com/u/0/photos/106250560283598645176/albums/6118633615869434465



Geen opmerkingen: