zondag 2 november 2014

We gaan Lanzarote verkennen.
Deze week verbleven we op het ”verbrande eiland”, zo benoemen we het troosteloze, vulkanische eiland. Niet dat er geen schoonheid in die troosteloosheid te vinden is , zeker wel , maar ons lievelingslandschap is het toch niet echt.
We hebben ondertussen de weidere omgeving eens goed bekeken en goedgekeurd. Het lijkt erop dat we onbewust toch het beste stukje land hebben gevonden in deze woestijn.
Marina Rubicon en Playa Blanca lopen in elkaar over en zijn afgelijnd met een wandelpad dat ook nog verder loopt naar punta Pechiguera. Ons (bijna) dagelijks wandelingske loopt dan ook vaak via dit pad.
Deze week hebben we toch eens het ganse eiland bezichtigd. We hebben een auto gehuurd (een opel Corsa), in eerste instantie om onze gascontainer te laten vullen bij gasfabriek Disa in Arrecife, en dan verder het eiland te bezichtigen.
Disa liet ons verstaan, via een hele lieve mijnheer, dat propaan alleen kan verkregen worden op Gran Canaria en Tenerife. Dus containertje terug in de auto en op verkenning naar Teguise. Leuk dorpje, de mensen doen hun uiterste best om er iets van te maken maar het is en blijft een troostelose bedoening die toch een zekere charme uitstraald.
Vandaar rijden we naar San Bartolome, nog triestiger, nog troostelozer, nog verlatener.
In een plaatselijke bar eten we een lekkere ”bocadillo” (met geitenkaas en dadels), de rekening: speciale prijs voor toeristen(=x2). Maar we zeuren niet, vol verwachting op naar Arrecife, de hoofdstad van het eiland.
Hier leven blijkbaar toch wat meer mensen die ook al eens op straat durven komen. Blijkbaar zijn daar  veel bezopen individuen bij, je zou voor minder denk je dan.
Soit, je begrijpt het wel, ook dit is van ik wil wel maar ik kan echt niet.
Volgend traject dan maar. Langs een verlaten maanlandschap rijden we via Tias naar Puerto del Carmen. Een extra groot (vooral) Engelstalig vakantiedorp met alles erop en eraan tot rust, vermaak en provisie van de klant. Maar er is leven in de brouwerij, er loopt volk op straat en er zitten mensen op terrasjes en in de cafés en restaurants, ’t is eens wat anders.
Verder door naar Puerto Calero. Een dure jet-set achtige haven met alle voorzieningen en omringd door het betere villa-werk voor de meer eisende (lees rijkere) klant. Een boulevard in de haven met alle dure kledingmerken enz , enfin het valt wat uit de toon met de rest van het eiland.
Op naar Yaiza, je bent erdoor voor je weet dat je er bent. We rijden terug om zeker te zijn dat we er waren. Niets te beleven dus.
Nu we een auto hadden leek het een goed idee ook wat voorraden in te slaan. In een industrieparkje  vinden we en grootwarenhuis waar veel te krijgen is aan zeer schappelijke prijzen. Wij een grote kar genomen en inladen maar. Blij als kleine kinderen met al dat lekkers aan zulke prijzen!!!! Schone liedjes duren niet lang.
De kassa-mevrouw staat plots naast ons en vraagt naar ons pasje. Welk pasje??? Het was  een soort makro voor ”professionals only ” waar je waren in het groot kon kopen. We vielen teveel op denk ik, met ons pakje koffie, 1 krop sla, een grote pot Nutella enz. Dus kar laten staan en met hangende kopjes naar buiten. We zagen wel het ludieke van situatie in en hebben er eens goed om gelachen. Ondertussen hebben we hier in Playa Blanca een Hyperdino (klinkt veel groter dan het is) gevonden, prijzen zijn iets duurder maar je mag in kleinere hoeveelheden kopen. Iedereen kontent dus.
Uiteindelijk is een mens dan blij als je terug bent waar je vertrokken bent en beseft dat het hier nog het beste meevalt van al wat je gezien hebt.
De rest van de week ging voorbij met klusjes doen, praatjes maken met andere zeilers enz. Vanmiddag krijgen we bezoek van een Zwitsers koppel die al 16 jaar onderweg zijn en al de hele wereld hebben afgezeild. Je kan altijd wat bijleren van zulke profs.
Daar kijken we naar uit zie, er mag al eens een menselijk contact zijn af en toe.
In onze voorbereiding voor de komende tocht naar Kaapverdië hebben we enkele websites geraadpleegd van zeilers die hun ervaringen delen. Er kwam niet veel goeds naar voor. Het zou er tamelijk onveilig zijn. Veel jachten werden bestolen en daarnaast is het drinkwater ook niet erg betrouwbaar. Na overleg hebben we besloten deze eilandengroep niet aan te lopen. Het spijt ons want we hoorden dat het er heel erg mooi is. Dus voorlopig gaan we verder de Canarische eilanden verkennen.
De foto's:
https://plus.google.com/u/0/photos/106250560283598645176/albums/6077414073119363793


Geen opmerkingen: