zaterdag 29 november 2014

Het programma van het Tran Tran festival zag er veelbelovend uit. De eerste avond begon goed met mooie circusacts op de dijk. Op verschillende plaatsen stonden kleine podia en een poppenkast opgesteld. De clowns-act moest worden stopgezet omdat het hevig begon te regenen. En ook de 2 volgende dagen was het weer de grote spelbreker. Het feest is letterlijk uitgeregend.
De start van de ARC vanuit Las Palmas, is met 1 dag uitgesteld ( naar 24/11) omwille van het slechte weer.
25 november. Vandaag vertrekken we naar Las Palmas op Gran Canaria. De 240 ARC -boten zijn weg, er is terug plaats in de haven.
We varen om 21u de haven uit en het is veel rustiger weer dan voorspelt was. We moeten zelfs motoren. Na een uurtje of twee trekt de wind aan en zeilen we met halve wind richting Gran Canaria. Het wordt steeds forser, hogere golven en vooral veel deining. We slagen er geen van beiden in om een tukje te doen. Vanaf de punt van Fuertaventura is het halve wind naar Las Palmas. Met deze wind en stroming is dat best wel heftig en hoe dieper we de nacht ingaan hoe erger het wordt. We besluiten om onze koers te verleggen naar de zuidkust van Gran Canaria zodat we de wind meer langs achter krijgen. Het is tenminste iets rustiger varen maar niet voor lang. De wind trekt aan tot 30-35 knopen en we zien de golven van 4 meter hoog aan stuurboord komen aanrollen.
Gelukkig hebben we tijdig ingegrepen. Met een dubbel gereefd grootzeil en een klein stuk voorzeil blijft de Aeolus een goede snelheid van 6 à 7 knopen aanhouden.
Geen van beiden kan een oog toedoen, het lawaai van de golven is oorverdovend. Hopelijk betert het als de zon opkomt.
De nieuwe dag begint maar de wind en de zee blijven heftig tekeer gaan. Hoge brekers duwen ons regelmatig op één zij. Ik slaag er niet in om een boterham of iets te eten klaar te maken. De zak cracottes is het enige wat ons lege maag een beetje vult.Gelukkig is er dan toch ook een lichtpunt(je)....we zien onze eerste levende walvis op 50 m van de boot af en toe rustig bovenkomen, spuiten, lucht happen en traag weer verdwijnen met een reusachtige zwaai van zijn staart.
Vanaf Maspalomas gaat de wind wat liggen en wordt het rustiger. Tegen 16u lopen we de haven van Puerto Rico binnen.
Douchen, slapen en eten, daar bekomt een mens van.
De baai met zandstrand en de haven ernaast zijn mooi gelegen tussen de hoge rotsen. Het toerisme tiert hier welig. De ligstoelen op het strand liggen stampvol met zonnekloppers. We gaan op zoek naar wat toeristische informatie. Op de dijk staat een kraampje 'Holiday information'. Prima, hier hebben ze vast wel een plattegrond van de stad. Inderdaad ! De vriendelijke man vraagt waar we vandaan komen en geeft ons samen met de kaart allebei een geschenkbonnetje dat we onmiddellijk mogen openmaken. Wat een geluk, Roger wint een T-shirt en ik mag kiezen tussen een Samsung tablet of een digitaal fototoestel of een excursie ter waarde van 100 Euro. Onder 1 voorwaarde, we moeten de prijs onmiddellijk ophalen in Playa de Los Amadores (de volgende baai). Maar geen nood een taxi brengt ons gratis heen en terug. Iemand gaat ons daar de geschenkjes geven en ons ook wat sightseeing geven van de omgeving. Of we daar 40 min. tijd voor hadden.
Wij hebben niets anders te doen, laat ze ons maar eens verwennen !
Het gaat allemaal heel vlug. Er stopt een taxi en die brengt ons in enkele minuten naar een Holiday Club complex aan het strand van Los Amadores. Er staat ons al iemand op te wachten die ons vriendelijk meeneemt naar binnen en enkele ogenblikken later worden we in het Nederlands gevraagd een paar vragen te beantwoorden. Naam, leeftijd, land. Niets speciaals. We geven de geschenkbonnen af. Ondertussen hadden we in de taxi al overlegd welke prijs ik zou kiezen, het zou de tablet worden.
Dan wijst men ons erop dat er nog een klepje moet opengetrokken worden waaronder de gewonnen prijs verstopt zit. Het is het digitaal fototoestel. Ook mooi natuurlijk.
Ondertussen haalt men een dame erbij (Franstalig) die ons zal rondleiden in de omgeving. Het begint heel onschuldig met een wandeling tot aan het strand en een gezellige babbel waarbij ze veel over zichzelf vertelt en ook wat van ons tracht te weten te komen. We zijn op onze hoede.
Het gespreksthema is 'vakantie' en ze wil ons graag laten zien welke mooie accommodatie er kan aangeboden worden. Het is inderdaad een mooi appartementje met alles erop en eraan en prachtig zeezicht.  'Ik laat jullie graag nog een paar andere zien, en tegelijkertijd krijgen jullie een zicht op de mooie omgeving', zegt ze. We stappen in een minibusje en worden rondgereden. Van de ene baai naar de andere en onderweg prachtige vergezichten. Hier en daar stopt de bus en bekijken we een ander logement. Tussendoor worden we op een terrasje getrakteerd op een drankje. Er wordt van de gelegenheid gebruik gemaakt om ons uit te horen welk appartement ons best bevalt en hoe we in de toekomst onze vakanties zouden organiseren. Holiday Club zou ons daar heel goed mee kunnen helpen en wil graag een goed voorstel doen dat bij ons past en dat enkel VANDAAG geldig is. Alle belletjes beginnen te rinkelen en niettegenstaande we blijven herhalen dat we daar geen interesse in hebben, blijft de lieve dame volhouden. Zes weken vakantie op te nemen gedurende de volgende 4 jaar om het even waar ter wereld in één van de Holiday Club's. En als ge ze zelf niet kunt of wilt opnemen, dan kan je ook boeken voor de kinderen of familie of vrienden.
We gaan niet overstag maar spelen het spelletje gewoon mee want we willen zo graag onze prijs krijgen (tenslotte hebben we nog nooit iets gewonnen). Het busje brengt ons terug naar ons beginpunt in Los Amadores. In de bar krijgen we nog een kop koffie en dan is het wachten op de grote baas (die ondertussen gebrieft wordt). Hij schrijft papieren vol met prijsvoorstellen terwijl we steeds blijven herhalen dat we geen interesse hebben. Dat blijkt volgens hem niet mogelijk, hij begrijpt er niets van en er moet een voorstel zijn waarin we ons kunnen vinden, zegt hij. Uiteindelijk geeft hij het op maar niet zonder emotionele chantage. Want, het is niet erg voor hem maar wel voor onze lieve gastvrouw. Ze zit er bijna bij te huilen. We zijn onvermurwbaar en nemen aan de balie vriendelijk onze geschenken aan. Buiten staat de taxi klaar die ons gratis terug naar Puerto Rico brengt. Uiteindelijk hebben ze ons 4 uren in plaats van 40 minuten bezig gehouden. Tijd om iets te gaan eten.
Het T-shirt komt goed van pas als werk-tenue en het fototoestel heeft geen merk, wel een handleiding maar geen geheugen. Een reservetoestelletje dus.
Puerto Rico zelf kan ons niet echt bekoren. Het ene vakantiecomplex naast het andere, massa volk waarvan de meesten uit Scandinavië die hier de winter komen doorbrengen. Een winkelcenter met volgestouwde prullenwinkels en amusementshallen.
Het weer is spijtig genoeg te slecht om verder te trekken. Een zware storm teistert de kust en we moeten ons met extra landvasten naar de wal vastleggen. Er zijn hier geen vingersteigers en alle boten liggen met 2 landvasten aan de kont naar de steiger en vooraan aan de boeg met 2 pickup lijnen vast. Omdat er veel deining is liggen we vrij ver van de steiger zodat we niet met ons windvaanroer de steiger raken. De pendelboten blijven binnen en één ervan komt aan de steiger voor ons liggen om beter beschut te zijn.
De hoge golven komen hoger dan het havenkantoor. Het is spectaculair.
Vandaag is het eindelijk rustiger. De Pendelboot (voor ons) wil terug op zijn plaats gaan liggen maar bij het achteruitvaren uit de box wordt ze toch nog weggezet. Ze kan op het nippertje een aanvaring vermijden met onze Noorse buurman maar door dit manoeuver kan ze de Aeolus niet meer ontwijken en bonkt tegen ons anker waardoor onze boot fors naar achter geduwd wordt en het roer van de windvaan een slag heeft gemaakt tegen de steiger. Vooraan hebben we gelukkig geen schade.
De schipper, bemanning en baas van de Commerciële vloot komen even later de schade bekijken. Er wordt druk getelefoneerd om iemand te pakken te krijgen die de schade kan opmeten en advies kan geven. We zijn flink geschrokken en hopen dat er binnenin niets geraakt is, maar dat is natuurlijk niet in te schatten.
Twee uur later komen 2 mannen de zaak bekijken en we komen tot de volgende afspraak. Roger mag het roerblad draaien en vastzetten in een rechte positie zodat we terug kunnen varen. Het is nu weekend en nog veel wind, dus varen we pas maandag naar Puerto de Mogan waar de lift en werkplaats is die de herstelling kan uitvoeren. Daar kan men de boot uit het water halen, het roerblad verwijderen en het hele systeem nakijken. We hopen op een snelle afhandeling, ook via onze verzekeraar.

tran tran foto's:https://plus.google.com/photos/106250560283598645176/albums/6088249538267134849
Gran Canaria
foto's:https://plus.google.com/photos/106250560283598645176/albums/6088245743230698817

1 opmerking:

Greet Cools zei

Mee op reis vanuit onze (veilige) zetel, perfect!