woensdag 6 augustus 2014

De eerste week van augustus.
Vroeg opgestaan (6u) en vertrokken naar Cascais. Het is prachtig zeilweer en met de wind van achter tot halve wind, komen we tegen 16u aan. In de baai liggen al heel wat schepen voor anker. We zoeken ons een mooi plaatsje uit en even later liggen we voor anker. Het zicht op de kust en de stranden is heel mooi. We zetten alvast het ankeralarm aan.
Rond 19u30 horen we allebei een 'krak' en even later gaat het ankeralarm af. De boot loopt zachtjes achteruit en komt gevaarlijk dicht in de buurt van onze achterligger. Als in een reflex starten we de motor en gaat Roger naar het voordek het anker ophalen. Tot onze grote verbazing komt de ketting wel vlot naar boven maar er hangt geen anker meer aan. Het verbindingsstuk tussen ketting en anker is afgebroken. (Lees ook de rubriek 'En soms gaat het fout'). Vermits het volledig ankergerei nieuw is sinds april, veronderstellen we dat het om een constructiefout gaat. Er zit niets anders op dan de jachthaven binnen te varen. Het is er poepsjiek en stikduur maar bij het inchecken krijgen we ter verwelkoming wel een fles wijn. Ons probleem wordt voorgelegd en ze beloven een duiker te zoeken die het anker wil lichten. Nu nog hopen dat het vissersbootje dat naast ons aan een boei lag, daar blijft liggen. Dan kunnen we ons tenminste nog oriënteren. Morgenvroeg hebben we een afspraak met de duiker.
Ondertussen fietsen en wandelen we door Cascais dat het een lieve lust is. Het is er mooi, gezellig en een beetje mondain. We bezoeken het huis van Castro Guimaraes dat als museum is ingericht en krijgen een interessante rondleiding door een engelstalige gids.
In het centrum staat er onder de bomen een tentje met een bord erbij. Daarop staat (vrij vertaald): 'vraag het aan ons, wij zijn locals'. De jongelui die daar zitten beantwoorden al je gekste vragen. Zo komen we via hen terecht in een fantastisch ijssalon dat we zelf nooit zouden gevonden hebben. Je moest er wel geduld oefenen want er waren meer mensen die een crèmeglaceke wilden eten. Een constante rij van wel 30 à 40 wachtenden.

Vanmorgen zijn we meegevaren met de duiker om zo nauwkeurig mogelijk de juiste plaats aan te geven waar het anker ligt. Na een half uur zoeken kwam hij met de neuringlijn boven en kon het anker opgehaald worden. Tot grote vreugde van ons alle vier. Wat een geluk ! Zo te zien is de neuringlijn afgebroken en waarschijnlijk in de schroef gedraaid. We varen terug naar de Aeolus en de duiker controleert de schroef. Ons vermoeden klopt. Met een scherp mes kan de duiker de lijn lossnijden en weghalen. We weten weeral wat te doen. Eerst naar de winkel om een nieuwe wartel (zwaarder en sterker) te kopen en een neuringlijn en een ankerboei. Dan aan boord alles weer in elkaar zetten en borgen.
In de namiddag nemen we de bus naar Estoril en stappen uit aan het Casino. Er is een mooi groot park met waterpartijen en veel hele hoge palmbomen. Zalig om in rond te wandelen.
Ook hier weer mooie baaien met zandstranden en rotsstranden. Langs de wandeldijk keren we te voet terug naar Cascais. Nog wat inkopen doen voor het avondeten, de fietsen terug opplooien en wegbergen...
Morgen varen we naar Lissabon.
De foto's:https://plus.google.com/u/0/photos/106250560283598645176/albums/6044929589106610481


Geen opmerkingen: